De site werd ontdekt door booronderzoek (ADC) voorafgaand aan toekomstige…

De site werd ontdekt door booronderzoek (ADC) voorafgaand aan toekomstige bebouwing van het gebied. Een proefopgraving toonde aan dat de resten in de bodem uitstekend waren bewaard. Aanvankelijk werd verondersteld dat het ging om een Romeins-inheemse nederzetting, omdat vrijwel geen versiering op het gevonden aardewerk werd aangetroffen. In het najaar van 2011 werd de gehele site onderzocht en werd duidelijk dat het aardewerk wel degelijk uit de IJzertijd stamde, maar dan uit de periode voorafgaand aan het streepbandaardewerk. De enkele scherven die wel versiering toonden, hadden vingertopindrukken op de rand en/of de schouder of een of meer geprofileerde ‘rillen’ op de overgang van hals naar schouder; dit laatste wordt over het algemeen gezien als de voorloper van de streepbandversiering. De site laat een mix zien van oorspronkelijk Noord-Hollandse aardewerktypen en ‘Friese’ invloeden van bijvoorbeeld de Ruinen-Wommels vormen. Met name een duidelijke schouderknik komt regelmatig voor en de eerder genoemde ‘rillen’ zijn ook een exponent van de Friese invloed. Goede parallellen voor het gehele complex zijn aangetroffen op Tessel (Woltering), maar komen ook voor in Velsen (Diederik 2011). De Laatmiddeleeuwse sporen beperken zich vooral tot sloten die vanaf de Nesdijk zijn gegraven naar het diepere gedeelte van de polder die is ontstaan uit een inbraakgeul. Het landschap is in de late twaalfde eeuw overspoeld geraakt door de zee, aangeslibd aan de inmiddels aangelegde Nesdijk en ingepolderd rond 1460. De Nesdijk is gebouwd op een oude oeverwal waarop zich ook de IJzertijd nederzetting bevond. Dit systeem van een (verlande) geul en oeverwallen, bestond al in de Vroege Bronstijd.( Zie Schagen, Hoep-Noord.)

Verankerd op Wommels – names Wommels in its own title (no competing place). Het onderschrift is automatisch opgesteld uit de metadata van de bron en is nog niet door een mens gecontroleerd.