Westzaan Watermolenpad Van west naar oost gezien

Westzaan Watermolenpad Van west naar oost gezien. Het Watermolenpad , de huidige Watermolenstraat, was eeuwenlang de hoofdverbinding naar Beverwijk en Haarlem. In 1899 verscheen de eerste wegwijzer van de ANWB in het dorp, op de splitsing van het Watermolenpad en de Kerkbuurt. Deze hoofdverkeersader liep vanaf de Kerkbuurt tot aan de in 1933 gesloopte houten brug over de Nauernasche Vaart bij het Vrouwenverdriet. Die brug was behoorlijk smal en alleen geschikt voor voetgangers en ongeschikt voor wagens en karren. Voor het overzetten van die wagens en karren was een naast de brug gelegen pontveer beschikbaar. De voetbrug en het veer werden in 1933 vervangen door de huidige brug over de Nauernasche Vaart bij de watertoren. Het Watermolenpad dankt zijn naam aan watermolen De Guit, deze werd gebouwd in 1633 ten tijde van het graven van de Nauernasche Vaart. 13 oktober 1899 ging de molen in vlammen op na een blikseminslag. Aan het pad was ook molen De Veldkat te vinden, die werd oorspronkelijk gebouwd als snuifmolen en gesloopt in 1919. In 1939 werd het pad omgedoopt tot Watermolenstraat. Aan het pad hebben verschillende bekende historische pakhuizen gestaan, waaronder De Lelie en De Vrede, beide staan nu aan de Zaanse Schans. Ook pakhuis Het Welvaren bevond zich aan het pad, op de hoek Torenstraat. Het diende in de 17e eeuw als vleethuis. In de 18e eeuw werd er graan in opgeslagen. In 1893 werd het aangekocht door firma Gebr. De Jong voor opslag van papier en papierwaren. ca. 1965 is het afgebroken

Verankerd op Vrouwenverdriet – mentions Vrouwenverdriet + region. Het onderschrift is automatisch opgesteld uit de metadata van de bron en is nog niet door een mens gecontroleerd.