H.H. Wemmers. president-directeur van de Staatsmijnen

H.H. Wemmers. president-directeur van de Staatsmijnen (1953-1962). Hendrik Hermanus Wemmers werd geboren op 1 oktober 1897 in Rotterdam. Hij was reeds in 1910 als jongste bediende werkzaam bij een Rotterdamse onderneming. Vanaf 1913 werkte hij op de administratie van de Rotterdamse Gemeentereiniging en volgde in die periode een opleiding voor gemeenteklerk. Wemmers kwam als achttienjarige jongeman op 1 juni 1916 in dienst van de Staatsmijnen en werd geplaatst op de administratie van het Hoofdbureau in Heerlen. Hier doorliep hij verschillende afdelingen. Reeds spoedig gaf hij blijk een uitgesproken commerciële aanleg te bezitten. Acht jaar na zijn indiensttreding volgde in 1924 zijn benoeming tot bureauchef op het Verkoopkantoor van de Staatsmijnen. In deze snelgroeiende functie kwam hij in aanraking met praktisch alle facetten van de verkoop. Hij werd in 1937 belast met de verkoop van huisbrandkolen en cokes in Nederland en met de afwikkeling van alle financiële aangelegenheden van deze verkopen, zowel in het binnenland als in het buitenland. In 1940 volgde zijn benoeming tot waarnemend directeur van het Verkoopkantoor. In datzelfde jaar werd hij tevens benoemd tot directeur van het Rijkskolenbureau. In deze functie was hij tegelijk lid van het College van Handel en Nijverheid. Deze benoeming betekende dat hij in de moeilijke oorlogsperiode en de tijd na de bevrijding de hoogste verantwoordelijkheid droeg voor de verdeling van de schaarse kolenhoeveelheid in Nederland. In 1946 werd hij benoemd tot directeur van het Verkoopkantoor. Na een afwezigheid van precies 25 jaar keerde Wemmers in 1949 terug in Heerlen als directeur, belast met commerciële aangelegenheden. Zijn loopbaan bij de Staatsmijnen werd anderhalf jaar onderbroken, vanwege zijn benoeming tot minister van Verkeer en Waterstaat in het kabinet van Drees van 15 maart 1951 tot 1 september 1952. Hij kreeg toen onbetaald verlof van de Staatsmijnen. Ingaande 2 september 1952 hervatte hij weer zijn werkzaamheden als directeur. Op 1 april 1953 volgde zijn benoeming tot directeurvoorzitter van de Staatsmijnen. Bij Koninklijk Besluit van 1 juni 1959 werd deze functie gewijzigd in president-directeur. Wemmers was de eerste directeur bij de Staatsmijnen die in 1956 zijn veertigjarig dienstjubileum mocht vieren. Na een 46-jarig dienstverband bij de Staatsmijnen en in totaal 52 jaar actief in het arbeidsproces te zijn geweest, ging Wemmers in 1962 met pensioen. Zijn activiteiten beperkten zich niet tot de Staatsmijnen. Hij was voorzitter van de vereniging “De Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg.” Van 1955 tot 1962 was hij lid van de Mijnindustrieraad (MIR). Verder was hij voorzitter van het Beambtenfonds voor de Mijnindustrie. Vanaf de instelling in 1953 van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) tot 15 januari 1962 had Wemmers zitting gehad in dit orgaan. Hij maakte ook deel uit van verschillende EGKS-commissies. Wemmers was verder president-commissaris van het Verenigd Plastic Verkoopkantoor N.V., voorzitter van de Raad van Commissarissen van het Centraal Stikstof Verkoopkantoor (CSV), voorzitter van het Verbond van Protestants-Christelijke Werkgevers in Nederland en voorzitter of lid van verschillende andere vennootschappen. Hij was ook beschermheer van de koninklijke harmonie Sint Gerlachus Oirsbeek en erevoorzitter van de schutterij Sint Lambertus in zijn woonplaats Oirsbeek. De Nederlandse overheid erkende zijn vele verdiensten, door hem reeds in 1946 te benoemen tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In 1952 werd hij benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. Ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van de Staatsmijnen in 1962 werd hij bevorderd tot Groot-Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Ook het buitenland eerde hem met hoge onderscheidingen. Hij was Officier in het Legioen van Eer (Frankrijk), Commandeur in de Koninklijke Orde van Wasa (Zweden) en Commandeur in de Kroonorde van België. In 1964 ontving hij de gouden erepenning van de gemeente Heerlen, verbonden aan het ereburgerschap van Heerlen. Wemmers was een man zonder franje en iemand die recht op zijn doel afging en zonder omwegen zei waar het op stond. Hij was een geboren leider en kon zich snel inwerken in alle voorkomende problemen. Na zijn pensionering ging hij in Den Haag wonen. Op 85-jarige leeftijd overleed hij daar op 13 juni 1983. Zie artikelen in Staatsmijnen Nieuws 26 oktober 1962 bij gelegenheid van zijn afscheid bij DSM

Verankerd op Oirsbeek – mentions Oirsbeek + region. Het onderschrift is automatisch opgesteld uit de metadata van de bron en is nog niet door een mens gecontroleerd.