In 2105 heeft Archeologie West-Friesland een opgraving uitgevoerd aan de…

In 2105 heeft Archeologie West-Friesland een opgraving uitgevoerd aan de Dorpstraat 52 in Nibbixwoud. Op dit perceel stond een oude stolpboerderij (de Beukenhoeve) met daarachter een 19de-eeuwse stolpschuur. Voorafgaand aan de sloop van de panden is de stolp bouwhistorisch bekeken. Hieruit bleek dat het vierkant (houtskelet) van de stolp vermoedelijk uit de 17de eeuw dateert. Uit de balken zijn houtmonsters gezaagd voor dendrochronologisch onderzoek. Uit het dateringsonderzoek blijkt dat de stolp rond 1675 is gebouwd. Geheel volgens verwachting werden sporen uit de Midden-Bronstijd gevonden. Voornamelijk op de locatie van de schuur kwam een duidelijke akkerlaag met kruisende eergetouwkrassen en hoefindrukken van vee tevoorschijn. Na de Bronstijd is het gebied tot de ontginning in de Middeleeuwen niet meer gebruikt. Vermoedelijk gebeurde dat in de tweede helft van de 12de eeuw. Uit deze vroege fase stammen veel kuilen gevuld met brokken veen en klei. Het kunnen daliegaten zijn, gegraven om de grond meer geschikt te maken voor akkerbouw. Vooralsnog lijkt het erop dat de laatste ophoging in de 14de eeuw plaatsvond. Bovenop deze ophoging werd het eerste huis gebouwd. Van dit gebouw zijn meerdere opvolgende kleivloeren met haarden gevonden en enkele paalkuilen. Waarschijnlijk stond het huis aan de westzijde van het terrein, haaks op de Dorpsstraat. Uit deze bewoningsfase zijn meerdere waterputten en enkele schoorsteenfunderingen met stookvloeren gevonden. Aan de achterzijde van een van de stookvloeren kwam de onderzijde van een ijzeren haardplaat tevoorschijn. Een volledige plattegrond kon helaas niet worden gereconstrueerd. Aan de oostzijde zijn twee parallelle humeuze banen gevonden waarin verrot plantaardig materiaal zat; een aanwijzing dat er mogelijk op deze plek een hooiberg lag. Het huis was vermoedelijk helemaal vanhout, al valt een lichte bakstenen fundering niet helemaal uit te sluiten. Uit deze bewoningsfase zijn meerdere waterputten en enkele schoorsteenfunderingen met stookvloeren gevonden. Aan de achterzijde van een van de stookvloeren kwam de onderzijde van een ijzeren haardplaat tevoorschijn. Zoals we wel vaker hebben gezien, is ook hier in de loop van de tijd de haard verplaatst. In de oudstefase stond hij haaks op het woondeel aan de westzijde van de stolp en in de fase die hierop volgde, werd de haard een kwartslag gedraaid en kwam deze in de lijn van de westelijke vierkantspoeren te liggen. Dit heeft waarschijnlijk te maken met een vergroting van het staldeel, zodat er meer koeien konden staan; als gevolg van een verandering in bedrijfsvoering kwam de nadruk namelijk te liggen op zuivelproductie. Deze schaalvergroting vond vermoedelijk plaats in de 18de eeuw. In het staldeel van de Stolpboerdij werden meerdere waterputten gevonden die zijn gebruikt als watervoorziening voor het vee. Een van de putten was op een wagenwiel gefundeerd, waarvan opvallend genoeg de spaken en de as nog aanwezig waren

Verankerd op Nibbixwoud – mentions Nibbixwoud + region. Het onderschrift is automatisch opgesteld uit de metadata van de bron en is nog niet door een mens gecontroleerd.