Eugène Laudy (1921-1995)

Eugène Laudy (1921-1995). Als vijftienjarige jongen startte hij een opleiding aan de Middelbare Kunstnijverheidsschool te Maastricht. Gedurende zijn opleiding ontmoette hij in 1939 Charles Eyck. Deze vroeg hem naar aanleiding van deze kennismaking of hij een wandschildering wilde maken in de St. Josefkerk in Broekhem. In eerste instantie was Eyck hiervoor zelf benaderd. Eugène nam de opdracht onmiddellijk aan. In 1941 rondde hij zijn opleiding af en twee jaar later vervaardigde hij zijn eerste glas-in-loodramen voor de St. Josefkerk te Kerensheide. Het werk van Laudy, dat sterk werd beïnvloed door Charles Eyck, behoorde tot de tweede generatie monumentale kunstenaars. Zij werkten in de zogenaamde Limburgse Barokstijl. In 1947 maakt hij een studiereis waar hij onder andere Ravenna aandeed. Hier liet hij zich beïnvloeden door Byzantijnse en vroeg-christelijke vormentaal, die hij als inspiratie gebruikte voor een meer eigen stijl. Deze stijl zou gedurende zijn bloeiperiode, de jaren vijftig en zestig, zijn vele werken kenmerken. Hij maakte vooral veel glazen ramen gevat in lood, beton en epoxy. Hij maakte ook mozaïeken, wandschilderingen en reliëfs. Zijn bekendste werken zijn de beglazing van de H.H. Antonius en de Lodewijkkerk te Den Haag (1958 en 1960). Deze twee glaswanden (in totaal 640 m²) behoren tot het grootste kerkelijke raamoppervlak van Nederland. Laudy’s oeuvre omvat meer dan alleen monumentale kunst. Zijn vele werken hangen in kerken, kloosters, bedrijven, scholen, overheidsinstellingen en enkele woonhuizen. Zijn laatste glas-in-lood ontwerp (1993) hangt in de Remigiuskerk te Klimmen

Verankerd op Kerensheide – mentions Kerensheide + region. Het onderschrift is automatisch opgesteld uit de metadata van de bron en is nog niet door een mens gecontroleerd.