Lustrum van 'De Metworst' in Boxmeer met metworst van 9 el

TROMPETGESCHAL en sclierpe hoornstooten overhelletteren liet getrappel van paarden: een ruiterstoet representeert het Brabantse stadje Box!er. En welk een drom van paardenvolk! Het zijnde kranige rijders der teniging „De Metworst”. Een troep lustige kwanten, die vrij-uit hun ontyalscht Brabantse conversatie houden. Een wild joelend groepje lawaaiig-Wtke feestgangers, die naar Arnhem gekomen zijn om eens te laten zien, e zij in Boxmeer een oud-ruiter-spel uitoefenen. Ineen onordclijken drom 'W zij als een escorte om hun statiewagen. Dit was een stortkar, zoo uit tvagenschop gehaald, bespannen met een bcllen-rinkelend breed-sclioftig aar paard. Op dezen zonderlingen eerewagen was een groote bierton gematst en daarop troonde de „freule” met aan haar voeten de beide ages”. Een dezer dienaressen hield in haar handen een varkenskop en andere was omhangen met den roem en den trots van de gilde: de negen lange metworst. Tot de verdere attributen van dezen „praalwagen” bedden een zeer omvangrijke roggenmik en een groot me5....” a> handhaaft Boxmeer !n gebruik der vaderen Ldus een verslag van de befaamde folkloristische optocht tijdens het tonale Landjuweel in 1919 te Arn- gehouden; en de heer D. J. v.d. 11 gaat verder: «De Metworst” uit Boxmeer is een hi de zeer weinige dorpsche ruiter[tlbs, die wij nog in ons ‘land bezitten, «t gilde heeft zijn ontstaan te danen. aan de uiterste wilsbeschikking hi een 17e-eeuwsche Boxmeerse insZetene, welke haar persoonlijkheid & ietwat buitenissige wijze ieder jaar stdacht wenschte te zien. Op een astgestelde dag moet eens in het jaar zekere afstand door de Metworst-Hiters inden kortst mogelijken tijd 'orden afgereden. Een hoeve wordt k einddoel aangewezen en de biertomverijen uit den omtrek hebben „race” aantrekkelijk gemaakt door vrij bier” aan de deelnemers te denken. Een metworst van fabelchtige lengte wordt bij deze in Neerland zeker geheel eenige draverij, hl de armen van Boxmeer geschonden. Nu mocht de als „freule” verleede vent uit Boxmeer als optochthject niet veel te beteekenen hebben, |Sel die schare onvervalschte Braban. gegroepeerd in hun tenue van Swen kiel, witten broek en roode 'fopdas, om hun realistische eerewabracht zulk een levensechte uitleiding vaneen zeldzaam vader-Judsch volksgebruik inden stoet, dat ongaarne deze eerewacht van kloe(e ruiters gemist zou hebben”. De legende ’OT zover de heer v.d. Ven in „Neerlands Volksleven”. Maar er een legende over het ontstaan *1 de race in omloop zijn, en om daar 1 fijne van te weten te komen heb- We aangeklopt bij de heer van te Boxmeer, op folkloristisch Lgilde-gebied geen onbekende. Ziehier wat deze heer ons vertelde. Het zal omstreeks 1740 geweest zijn, toen een adellijke dame uit Boxmeer per vierspan op weg naar een van haar hoeven was. Het was winter en glad, en de koetsier op de hoge bok had de grootste moeite om de paarden op de been, en de koets in het karspoor te houden. Bij Sambeek gleed de wagen van de weg, schuurde langs de bomen, een burry brak en.... de paarden sloegen op hol! De freule hangt vertwijfeld uit het raampje. Maar ziet enkele stoere Boxmeerse kerels schieten te hulp en brengen de rossen tot staan. Zij repareren tuig en wagen, en na een goed uur kon de freule haar reis voortzetten. Als dankbaarheid voor deze daad belastte de dame een van haar hoeven met de verplichting, ééns in het jaar de volgende zaken voor de Boxmeerse jongelingsschap beschikbaar te stellen: een 9 el lange metworst, een ton bier, een halve varkenskop, een roggebrood en een wegge (wittebrood). Later is daar een stichtingsacte van opgemaakt en in 1898 is het reglement herzien. Beschermheer werd toen Jhr. L. van Sasse van IJsselt. Dat was naar aanleiding vaneen poging van de Boxmeerse raad om het recht af te kopen. Maar met hulp van de jonkheer en met de hand op het oude reglement wonnen de Metworst-ruiters de strijd. De vereniging bleef bestaan en schreef in haar vaandel ae triomfantelijke zin: Vindicamus Hereditatem Patrum, wij handhaven het recht onzer vaderen.... De ivorst-keten IUET was toen zodat de harddraverij op Carnavals-Maandag gehouden werd tussen een punt achter Sambeek tot vlak aan de belaste hoeve onder Vortum en Mullem. Ja, in nog vroeger tijden eindigde de wedstrijd eerst onder de schouw van de boerderij. De 9-el lange metworst hing daar ir. de schouw, en de winnaar hing zich de worst, als een keten, om de hals. Later is men hier van teruggekomen, _ dit naar aanleiding vaneen vechtpartij in de hoeve tussen twee ruiters, die tegelijk naar de schouw stormden; een derde aangekomene maakte daar een dankbaar gebruik van: hij nam de worst en was koning! Feest! en merkwaardig is het dat dit gebruik nog steeds in ere wordt gehouden, al is de worst die de koning thans krijgt omgehangen van zilver. Thans gaat „De Metworst” haar 41e lustrum vieren. Daarbij zal tijdens de ruiterfeesten dan georganiseerd, een race om het „Koningschap der Koningen” verreden worden waaraan de koningen van de afgelopen 15 jaren zullen deelnemen. Zó leeft de herinnering aan freule Aleida nog op de huidige dag voort. Zó weet Boxmeer de gebruiken der vaderen te handhaven.