Dirigent P.C

Dirigent P.C. (Piet) Stalmeier van het harmonieorkest van DSM. Dit orkest werd opgericht in 1966 en werd in1970 reeds opgeheven. Petrus Cornelius (Piet) Stalmeier, geboren Denekamp (O) 12 juli 1912. Overleden Medling-Wenen 3 september 1990. Zeven jaar later kwam de familie Stalmeier naar Treebeek en verhuisde later naar Hoensbroek. Zijn vader speelde vanaf 1919 zeer verdienstelijk klarinet bij het muziekkorps van de Staatsmijn Emma. Als elfjarige speelde Piet (ook wel Peep genoemd) reeds op het orgel in de Treebeekse kerk. Piet verdiende ook iets bij met het begeleiden van stomme films op de piano. Hij doorliep de Mulo en hierna studeerde hij aan de muziekschool in Heerlen. In 1930 studeerde hij verder aan het Luiks conservatorium. 1929-1932 Algemene muziekleer bij Henrion 1929-1935 Piano bij Louis Closson 1930-1933 Kamermuziek bij Jules Robert 1930-1935 Harmonieleer, contrapunt, compositie bij A. Marsick 1934-1937 Orgel bij Charles Hens 1935-1937 Verdere compositie bij Francois Rasse 1937-1939 Directielessen bij Henri Hermans Hij gaf tijdens zijn conservatoriumstudie les en werd begeleidingspianist bij uitvoeringen van solisten en koren. Later werd hij dirigent van verschillende zangkoren, zoals het Rumpens Mannenkoor en kerkkoor Mariarade. Na zijn opleiding aan het conservatorium te Luik werd Piet Stalmeier genaamd Schmidt op 23-jarige leeftijd dirigent van het mijnkoor van de Laura, van het Simpelveldse St.-Davidkoor en het Rumpens Mannenkoor. In 1935 voltooide hij deze studie met succes. In de vakken theorie-solfège, harmonieleer, contrapunt, compositie-fuga, muziekgeschiedenis, piano, orgel en ensemble-kamermuziek behaalde hij een eerste prijs met onderscheiding. Voor piano en kamermuziek kreeg hij zelfs een gouden medaille met onderscheiding. Na de oorlog volgde hij van 1947 tot 1950 nog verdere directielessen bij Eduard Flipse. Zijn eerste muziekkorps werd fanfare Harpe Davids uit Treebeek in 1932. Vele korpsen en koren zouden nog volgen, onder andere harmonie St.-Caecilia van Hoensbroek. In 1940 werd hij dirigent van het muziekkorps van de Staatsmijn Maurits. Later, 1 december 1945, werd hij tevens dirigent van het muziekkorps van de Staatsmijn Emma. Na de mijnsluitingen was hij dirigent van het harmonie-orkest van de Staatsmijnen / DSM van 1966 tot 1970. Van 1956 tot 1963 dirgeerde hij Echo der Kempen Budel.In 1945 was hij benoemd tot directeur van de muziekschool te Hoensbroek en bleef hier tot 1972. Hierna stapte hij over naar het Maastrichts conservatorium, waar hij tot 1979 algemene muziektheoretische vakken onderwees. Hij heeft daar ook leiding gegeven aan het Conservatorium Harmonieorkest. Van 1962 tot 1974 was Stalmeier ook docent in de algemene vakken aan het Brabants conservatorium in Tilburg. Hij verzorgde daar tevens de opleiding hafadirectie. Reeds vanaf 1947 was hij ook actief in de Nederlandse jurywereld. Hij fungeerde vaak als voorzitter van de jury. Op 6 december 1987 werd hij voor zijn werk als jurylid uitgebreid geëerd tijdens een huldigingsconcert in het Wijngrachttheater in Kerkrade. Als componist en arrangeur had hij in Limburg en Nederland een klinkende naam. Bijna dertig klassieke werken werden door hem bewerkt voor blaasmuziek. Ook schreef hij werken voor orkesten en koren en componeerde enkele tientallen werken voor blaasmuziek. Een bekende mars van hem is de Gluck Auf-mars. Zijn Missa Simplex wordt nog vaker uitgevoerd.In 1979 nam hij afscheid van het Maastrichts conservatorium en ging met pensioen. Tijdens zijn leven werd hij onderscheiden met de Thailandse gouden medaille van de Witte Olifant (1960), de Pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice (1974) en het Ridderschap in de Orde van Oranje-Nassau (1987). Eerder had hij in 1981 de Zollnerprijs ontvangen, bedoeld om Middenlimburgse kunstenaars in hun werk te stimuleren. Hij kreeg voor zijn verdiensten vele prijzen en muziekonderscheidingen en ontving in 1981 de zilveren legpenning van de gemeente Hoensbroek. In 1985 ontving hij uit handen van burgemeester J. Matti van Weert de Prijs van de Nederlandse Blaasmuziek, beschikbaar gesteld door BFO en VARA en ter beschikking gesteld door Wilma Bouw BV. Stalmeier heeft veel voor de hafabra-wereld betekend vanwege het arrangeren van veel orkestwerken. Tevens heeft hij diverse composities op zijn naam staan, niet alleen voor blaasorkesten maar ook voor zangkoren. Vooral de fanfarewereld heeft veel voordeel gehad van zijn composities en arrangementen. Voor fanfare bestond weinig muziek en hij heeft er verschillende gemakkelijk speelbare werken voor gemaakt. Tot zijn dood bleef hij actief als arrangeur, componist en jurylid van belangrijke concoursen. Zijn drukke werkzaamheden beletten hem echter niet zich met componeren bezig te houden: koorwerken, missen en veel arrangementen van orkestwerken voor blaasorkesten. Zijn composities stonden op het repertoire van fanfares en harmonieën in binnen- en buitenland. Piet Stalmeier overleed plotseling tijdens een vakantiereis in Medling-Wenen. In 1995 werd in Hoensbroek als eerbetoon aan hem de Parallelweg omgedoopt in de Piet Stalmeierstraat. In hetzelfde jaar trok in Berg aan de Maas in het kader van het thema "Maaskeien" van de Oogstdankstoet een praalwagen met hem als thema / onderwerp. Zie boek Dirigenten in Limburg p. 323-324

Verankerd op Berg aan de Maas – mentions Berg aan de Maas + region. Het onderschrift is automatisch opgesteld uit de metadata van de bron en is nog niet door een mens gecontroleerd.